Tag Archives: มติชน

ทางของเรา ต้องก้าวเอง โดย หนุ่มเมืองจันท์

เห็นปกหนังสือเล่มนี้ของหนุ่มเมืองจันท์ก็อดไม่ได้ที่ต้องมีไว้ในครอบครอง เช่นเดียวกับงานหนังสือทุกครั้งที่ไป ควบคุมตัวเองไม่ได้ทุกทีว่าควรหยุดหยิบหนังสือตามอำเภอใจ ตอนนี้แทบจะกินแกลบแล้วค่ะ ฮาๆ 😂

ไม่ได้ตามอ่านหนังสือพี่เค้าทุกเล่ม แต่ก็ตามดูอยู่ห่างๆ นะคะ 😄 ชอบการเล่าไอเดียธุรกิจและแนวคิดที่สร้างสรรค์ ย่อยง่าย ไม่ซับซ้อน แล้วก็แอบใส่มุกฮาเป็นระยะๆ อีก สไตล์หนุ่มเมืองจันท์ สนุกดีค่ะ เล่มนี้ก็เช่นเดียวกัน เผลอแป๊บเดียวก็อ่านจบซะแล้ว…

อ่านแล้วอิน

เป็นความบังเอิญที่เรากำลังอยู่ในสถานะของความว่างเปล่า อยู่ในภาวะที่ต้องตัดสินใจอะไรบางอย่าง แต่ไม่รู้ว่าจะต้องเดินหน้าต่อไปทางไหน แต่พอได้อ่านหนังสือเล่มนี้ก็พบคำตอบว่า มันก็อาจเกิดขึ้นได้บ้างแต่อย่างทิ้งสภาวะนี้ไว้นานๆ เพราะมันไม่ดีต่อชีวิตเรา มันคาราคาซัง มันเครียด ตัดสินใจไปเลย วิเคราะห์ให้ถี่ถ้วนถึงผลที่อาจจะเกิดขึ้น แล้วเลือกตัดสินใจในแบบของเรา ทางของเรา แต่ต้องเป็นทางที่เรารัก เพราะอย่างน้อย ถ้าเลือกผิด ก็ถือซะว่าได้นอนตายในอ้อมอกของคนที่เรารัก แบบโกโบริ… 😳 เอ่อน่ะ ไม่รู้จะเครียดหรือจะฮาดี เหอๆ 😅

นอกจากนี้ ได้อ่านแนวคิดของบุคคลสำคัญและแนวคิดธุรกิจจากหลายๆ ท่าน ก็อดประทับใจไม่ได้ เช่น การเอาใจใส่พนักงานของบริษัทแผ่นดินทอง พร็อบเพอร์ตี้ฯ ให้พนักงานนั่งทำงานบนชั้นที่ 36 ในวิวที่สวยที่สุด ติดหน้าต่าง เพราะเป็นคนส่วนใหญ่ที่มีบทบาทต่อบริษัท และให้ผู้บริหารที่มีส่วนน้อย ได้พื้นที่ด้านในที่ไม่มีวิว หรือแลนด์แอนด์เฮ้าส์ ที่แบ่งกำไรจากการขายหุ้นในธุรกิจโรงพยาบาล ให้เป็นโบนัสของพนักงานด้วย แม้แต่กระทั่งการให้ทุนการศึกษาฟรีๆ ไม่มีข้อผูกมัด ใจกว้างและน่ารักมากๆ แนวคิดเรื่อง a day ที่เกิดจากความทุ่มเท ความรัก และความฝันในธุรกิจนิตยสาร จนตอนนี้พี่โหน่งก็ยังไม่หยุดฝัน ยังทำนู่น ทำนี่อยู่เรื่อย แนวคิดคือการลงมือทำ ถ้าไม่ลงมือก็ไม่รู้ว่าเราชอบมันมั้ย มันเวิร์คมั้ย เป็นอาชีพเลี้ยงเราได้มั้ย

สิ่งที่ชอบที่สุดคือไอเดียในการออกแบบปกหนังสือเล่มนี้ โดย วิน อัยยวิน

‘ตอนเด็กๆ เราอาจจะเคยเล่นเกมส์ที่ลากจากจุดนึงไปอีกจุดนึง เรียงตามตัวเลข จนออกเป็นภาพที่สมบูรณ์… แต่ในชีวิตจริง เราอาจไม่มีตัวเลข มาคอยชี้นำเราให้ไปในจุดที่ถูกต้อง หรือ… เราอาจไม่มีแม้แต่ จุด…’

ช่วงนึง เราอาจต้องลากชีวิตไปตามความต้องการของคนอื่น แต่ท้ายที่สุดแล้ว เราก็ไม่ควรต้องทนอยู่นาน ถ้ามันไม่ใช่สิ่งที่เราเป็น

อย่ากลัวที่ต้องวาดอะไรลงไป เพราะไม่มีใครวาดชีวิตตัวเองได้สวยสมบูรณ์แบบทุกอย่าง แต่ขอให้ ‘ลงมือ’ วาดอย่างมีความสุข วาดในแบบของเรา

เพราะทางของเรา ต้องก้าวเองค่ะ…

ราตรีสวัสดิ์ 😴

Advertisements

บุกคนสำคัญ โดย นิ้วกลม

ช่วงนี้ขอรีวิวหนังสือเก่าๆ หน่อยค่ะ เพราะไม่ได้อ่านเล่มใหม่เลย แต่ถึงจะเป็นเล่มเก่าแค่ไหน เนื้อหาและความรู้ก็ยังคงอยู่ตราบเท่าที่เราได้อ่านมัน และเรียนรู้อะไรจากมันนั่นแหละ

หนังสือเล่มนี้เป็นอีกผลงานหนึ่งของพี่เอ๋ที่พยายามตามเก็บและตามอ่านค่ะ เหตุผลที่ทำอย่างนั้นเพราะติดใจผลงานของพี่เค้าค่ะ จำไม่ได้อ่ะว่าอ่านเล่มไหนเป็นเล่มแรก แต่พออ่านแล้วมันประทับใจมาก อยากอ่านอีก ตอนนี้ทึ่บ้านก็เต็มไปด้วย นิ้วกลม แล้วพี่เค้าออกเล่มใหม่มาเมื่อไหร่ ก็ต้องรีบสอยมาอ่านในทันที 🙂

Concept ของ บุกคนสำคัญ ก็น่ารักมากๆค่ะ พี่เค้าจำลองสถานการณ์ว่ากำลังเขียนจดหมายถึงบุคคลสำคัญอยู่ แล้วก็ถามนู่นถามนี่ เหมือนกับกำลังคุยกะเค้าอยู่ยังไงอย่างนั้น แตกต่างกันที่บุคคลสำคัญเหล่านั้นไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย แล้วสิ่งที่พี่เค้าถามก็เป็นสิ่งที่คนธรรมดาแบบไม่ได้สำคัญอะไรอย่างเรา สงสัยและใคร่รู้ด้วยสิ

จดหมายฉบับนึงของพี่เอ๋เขียนถึง Michael Jackson คนทั่วไปเมื่อพูดถึงบุคคลสำคัญที่สุดคนนึงในวงการดนตรีก็ต้องพูดถึง ความสามารถ ผลงาน ความโด่งดัง ความรวย หรือเรื่องฉาวโฉ่ แต่พี่เอ๋กลับสะท้อนมุมมองอีกด้านหนึ่ง โดยพูดแสดงความห่วงใยถึงแรงกดดันจากคนรอบข้าง นักข่าว สังคม ฯลฯ พูดถึงชีวิตในวัยเด็กที่ขาดหายเพราะความโด่งดังตั้งแต่เด็ก แสดงความคิดเห็นเรื่อง Neverland ที่สร้างขึ้นมาเพื่อทดแทนช่วงเวลาวัยเด็กนั้นหรือเปล่า และอีกหลายๆเรื่อง ที่ทำให้เรารู้สึกกับคนๆนั้นในมุมมองใหม่ และได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆจากการปรับเปลี่ยนมุมมองอีกด้วยนะ 🙂

WP_20141130_002

คำถาม สำคัญกว่า คำตอบ โดย หนุ่มเมืองจันท์

 

วันนี้อยากจะรีวิวนักเขียนอีกท่านที่เพิ่งติดตามค่ะ นั่นก็คือ “หนุ่มเมืองจันท์” จริงๆ แอบสังเกตหนังสือพี่เค้ามานานแล้ว แต่ยังไม่อยากเริ่มอ่าน เพราะเล็งเห็นแล้วว่าต้องติดใจแน่เลย แล้วอีกอย่างพี่เค้ามีงานเขียนออกมาเยอะมากๆ จุดนี้คงตามอ่านกันไม่ทัน แต่แล้ว ก็ดันหยิบเล่มนี้ขึ้นมาจนได้ เพราะชื่อหนังสือเป็นเหตุ

20140513-004706.jpg

คำถาม สำคัญกว่า คำตอบ เป็นผลงานเล่มที่ 15 ในชุดฟาสต์ฟู้ดธุรกิจของหนุ่มเมืองจันท์ เหตุผลที่เริ่มงานผลงานพี่เค้าก็เพราะชื่อเรื่องนี้แหละค่ะ เพราะคำถามมันสำคัญกว่าคำตอบจริงๆ การที่เราจะใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างมีความสุช หรือประสบความสำเร็จ มันขึ้นอยู่กับการตั้งคำถามในชีวิต แล้วคำถามนั้นๆจะนำเราไปสู่คำตอบที่ถูกต้องนั่นเอง หากคำตอบเราคือมีความสุข เราก็ต้องรู้จักถามตัวเองว่า เราจะทำอย่างไรให้ตัวเองมีความสุข ไม่ใช่ถามตัวเองว่า เมื่อไหร่เราจะผ่านพ้นช่วงเวลาที่มีความทุกข์นี้ หรือง่ายๆ ถ้าเราทะเลาะกับเพื่อน ก็ลองตั้งคำถามว่า จะทำอย่างไรให้เราหายโกรธกัน ไม่ใช่ถามว่า เพื่อนเราโกรธเรื่องอะไร ใครผิด ฯลฯ เพราะถ้าเราตั้งคำถามแบบหลัง นั่นหมายความว่าเราจะได้คำตอบในแง่ลบ ต่างกับคำถามแบบแรก เพราะคำตอบที่ออกมาจะเป็นเชิงบวก แล้วการคิดอะไรในเชิงบวกก็จะทำให้ชีวิตเรามีความสุขนั่นเอง สรุปว่า การรู้จักตั้งคำถามที่ดี คือการมีทัศนคติในแง่บวกต่อการใช้ชีวิตนั่นเอง นอกจากนี้ การตั้งคำถามก็ทำให้เราได้เรียนรู้มากขึ้น ได้เข้าใจอะไรมากขึ้น เช่น ถ้าไม่มีคนตั้งคำถามว่า โลกแบนจริงเหรอ ก็คงไม่มีใครสงสัยที่จะหาคำตอบหรอกมั้ง

เรื่องราวในเล่มเป็นการเล่าประสบการณ์ของ ‘หนุ่มเมืองจันท์’ ในเรื่องต่างๆมากมายที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ โดยแบ่งเป็นเรื่องสั้นๆ เช่น ‘ความเงียบ’ เป็นการพูดถึงนักดนตรีคนหนึ่งที่เล่นเปียโนโดยใช้โน้ตเพียงตัวเดียวคือ ความเงียบ จริงๆคือคนฟังไม่ได้ยินเสียงเปียโนใดๆ ได้ยินแต่ความเงียบ คนดูอาจจะไม่พอใจเพราะไม่ได้ฟังดนตรีแล้วคิดว่าใครๆก็เล่นได้ถ้าทำแบบนี้ แต่จริงๆแล้วเค้ามีคอนเซ็ปว่า ในความเงียบก็ยังมีเสียงอยู่ถ้าเราตั้งใจ ‘ฟัง’ ระหว่างความเงียบนั้นถ้าตั้งใจฟัง จะได้ยินเสียงลม เสียงนกร้อง ฯลฯ ซึ่งแต่ละที่ที่เค้าไปเล่นก็จะมีเสียงที่แตกต่างกัน ดังนั้นความแตกต่างคือ ความตั้งใจที่จะฟัง ความคิดที่จะเอาใจใส่นั่นเอง อีกเรื่องคือ ‘หมอนิล’ หมอนิลเป็นคุณหมอจริงๆที่เป็นตัวตั้งตัวตีในการสร้างโรงพยาบาลที่เกาะยาว โดยเค้ามีคอนเซ็ปว่า เป็นโรงพยาบาลที่เล็กที่สุดแต่อบอุ่นที่สุดในโลก! นั่นคือ เค้าอยากให้เป็นโรงพยาบาลที่ไม่รักษาแค่ ‘ไข้’ แต่ต้องรักษา ‘คน’ ด้วย โดยเน้นให้ความสุขกับญาติผู้ป่วย มีที่พักที่สะดวกสบาย มีห้องละหมาด มีครัวให้ทำอาหาร มีพื้นที่ปลูกผักสวนครัว ฯลฯ นอกจากนี้ คุณหมอเค้ายังเผื่อเวลาไปทำสิ่งที่รัก เค้ามีร้านหนังสือ มีงานศิลปะ ทำหนังสั้น แล้วก็เป็นนักเขียนที่มีผลงานที่ได้รับรางวัลอีกด้วย จุดนี้คุณหมอเค้าให้ความคิดว่า ถึงแม้จะยุ่งเพราะอาชีพหมอ แต่เค้าก็ต้องเผื่อเวลาทำให้สิ่งที่รักให้ได้ด้วย เพราะชีวิตเรามันสั้น ฉะนั้น ถ้าอยากทำอะไร ชอบอะไร ก็ต้องรีบทำเลย