ลาวและนาย โดย อนุสรณ์ สนะพันธุ

เป็นอีกเล่มที่อ่านจบอย่างรวดเร็วมากๆ เพราะความเรียบง่าย เข้าใจง่าย ของเนื้อหา เพลินตากับรูปถ่ายสวยๆ และเพลินใจกับบทกวีที่อ่านแล้วรู้สึกดี จริงๆ แล้วเราตั้งหนังสือเล่มนี้ไว้ในห้องน้ำแหละไว้อ่านเวลาเข้าส้วม ความเพลินของมันทำให้ไม่อยากลุกจากโถเลยอ่ะ (ฮา)

การเขียนหนังสือเกี่ยวกับการท่องเที่ยวนั้นมีความเสี่ยงค่ะ เพราะหลายๆ ครั้งที่อ่านรู้สึกว่าไม่สนุกเลย มีหลายเล่มที่ไม่หยิบมารีวิวเพราะรู้สึกไม่อินกับทริปของเค้า นิ่งๆ เรื่อยเปื่อย บางคนก็บรรยายเยอะมากเกินไปจนน่าเบื่อค่ะ เปิดแค่บทแรกก็ไปต่อไม่ได้ ต้องวางไว้อย่างนั้น แต่ทริปลาวนี้ให้ความรู้สึกที่แตกต่างค่ะ แม้เราจะได้คาดการณ์ไปก่อนว่า มันก็คงเป็นการขี่รถดูทาง ดูคน ดูวิว ไปเรื่อยๆ แต่ความเป็นจริงมันกลับมีรายละเอียดที่ลึกกว่านั้น มันเข้าถึงอารมณ์และความรู้สึกของผู้เขียน เหมือนเรานั่งไปกับเค้าด้วยอย่างไรอย่างนั้นเลย นี่ล่ะน้า เสน่ห์ของการเขียนที่ดี 🙂

หนังสือเล่มนี้เป็นบันทึกการเดินทางด้วยมอเตอร์ไซค์หนึ่งคันธรรมดาๆ ของหนุ่มไทยสองท่าน เริ่มจากกรุงเทพฯ แล้วยิงตรงเอามอเตอร์ไซค์ขึ้นรถไฟไปตั้งต้นจากจังหวัดทางภาคเหนือของไทย ขี่ทะลุไปฝั่งลาว แล้วเรื่อยลงมาผ่านหลายเมืองหลายหมู่บ้าน ผ่านหลวงพระบาง วังเวียง และ เวียงจันทน์ ก่อนจะกลับเข้าไทยบริเวณจังหวัดทางภาคอีสาน เอารถมอเตอร์ไซค์คันเดิมขึ้นรถไฟกลับมากรุงเทพฯ

สมบุกสมบันมาก

ถามว่าอยากไปขี่แบบเค้ามั้ย ต้องไปนอนเต๊นท์ หุงข้าวจากแหล่งน้ำลำธารธรรมชาติ ต้องนั่งท่าเดิมๆ วันละหลายๆ ชั่วโมง ขี่มอไซค์ก็ไม่คล่อง ซ้อนก็ไม่ถนัด สรุป คือ ไม่อยากไปแบบเค้าหรอกค่ะ แต่รูปที่ถ่ายและถ้อยคำที่บรรยายกลับน่าดึงดูดที่สุด …. ชอบค่ะ 🙂

มิตรภาพรายทางกับธรรมชาติที่งดงามสะท้อนสิ่งหนึ่งที่สำคัญในการเดินทางครั้งนี้ นั่นคือ การเข้าใจตัวเองมากขึ้น เพราะได้มีเวลาอยู่กับตัวเอง ได้ตกผลึกความหมายของความสุข เพราะได้เห็นหลายๆ คนที่แม้จะอยู่อย่างลำบาก ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกอะไรมาก แต่เค้าก็มีความสุข ยิ้มแย้มแจ่มใส ยิ่งได้เห็นธรรมชาติที่ยังบริสุทธิ์ สูดออกซิเจนเข้าไปเต็มปอด เอาจริงๆ แค่นี้ก็มีความสุขแล้วเหอะ

แต่อย่าลืมว่าความสุขของคนเราไม่เหมือนกันค่ะ ส่วนตัวเราเองชอบการท่องเที่ยวเพราะเป็นช่วงเวลาที่สามารถหยุดความคิดปวดหัวรำคาญใจที่เจอตอนอยู่บ้าน แล้วโฟกัสกับทริปตรงหน้า การลืมเรื่องเครียดๆ ไว้ที่บ้าน ก็คือว่าเป็นความสุขอย่างหนึ่งแล้วค่ะ ยิ่งพอไปเจอสังคมที่แตกต่าง ต่างที่ ต่างถิ่น เจอวิวสวยๆ  มีประสบการณ์ใหม่ๆ มันก็เลยกลายเป็นโบนัส จะให้หยุดคิดเรื่องเครียดอย่างสมบูรณ์มันยากนิดนึง แต่ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้ บางทีเราก็อยากจะหาวิธีลืมมันไปแบบเนียนๆ ก็แค่นั้นเอง… เอ๊ะ รู้สึกว่านอกเรื่องมาไกลค่ะ (ฮา) สรุปเลยแล้วกันว่า หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือ feel good ค่ะ อ่านแล้วอารมณ์ดี อยากยิ้มตาม และปลุกความอยากผจญภัยในตัวคุณ!! เย่! 😀

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s