เถื่อนเจ็ด The Savage Seven โดย วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล

  
ตัดสินใจซื้อเพราะปกสีเหลืองค่ะ ช่วงนี้กำลังชอบสีเหลืองอยู่ (ฮาๆ เกี่ยวกันมั้ย?) ประเด็นคือ ไม่ได้ตัดสินใจซื้อเพราะผู้เขียนหรือเนื้อหาในเล่มเลย คิดเอง ว่าคงเป็นการเล่าเรื่องการเดินทางเรื่อยเปื่อยค่ะ เหมือนเป็นหนังสือโชว์อีโก้นิดๆ ว่าได้ไปเยือนสถานที่ที่เป็นที่สุด อะไรอย่างงี้ ถ้าพี่เค้ามาอ่านก็อย่าว่ากันนะคะ (อารมณ์ล้วนๆ ฮาๆ)

แต่เมื่อดิชั้นมีแพลนจะไปเยือนหนึ่งสถานที่ในนั้น เลยลองเปิดอ่านดู

อ่าวเฮ้ย วางไม่ลง…

หนังสือเล่มนี้ไม่เพียงแค่เล่าเรื่องการเดินทางในแบบที่ยากจะจินตนาการ เพราะไม่ใช่ที่ที่คนทั่วไปจะไปกันง่ายๆ แต่ยังสอดแทรกความคิดและปรัชญาชีวิต ที่พี่เค้าได้กลั่นกรองออกมาอย่างตั้งใจ อ่านแล้วชวนให้คิดตาม ไม่ใช่เรื่องง่ายที่ใครจะบรรยายความคิดผ่านตัวอักษรได้แบบนี้ ถ้าไม่ได้ผ่านประสบการณ์ชีวิต ผ่านการเดินทางมาอย่างโชกโชน และถ้าไม่ใช่เค้า วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล 🙂

ส่วนตัวก็เป็นคนชอบเที่ยวและรู้ว่าการเดินทางสอนอะไรเราได้บ้าง เช่น ทำให้เรามีความมั่นใจ แก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ เข้าใจตัวเองมากขึ้น บลา บลา.. แต่ยอมรับว่าเรายังไม่เข้าถึงสิ่งที่พี่เค้าตกผลึกมาได้เลยอ่ะ ชอบมากๆ 🙂

การอ่านหนังสือเล่มนี้ จึงเป็นเหมือนการเปิดโลกกว้างของเรา ให้กว้างกว่าเดิม…

สิ่งเดียวที่รู้สึกคล้ายกัน ก็คือการไปเห็นอินเดียกับตาตัวเอง รู้ได้เลยว่าเราไม่ได้แค่มาเที่ยว มาเห็นทัชมาฮาล มาเปิดประสบการณ์อาหารอินเดียแสนอร่อย แต่ยังเห็น สัจธรรมและความจริง เห็นความแตกต่างของคนแต่ละชนชั้น เห็นชีวิตความเป็นอยู่ที่สุดขั้ว เห็นความเชื่อและความศรัทธาในศาสนาที่แรงกล้า และเห็นอะไรที่ไม่คิดจะได้เห็น แค่เห็นหมู หมา กา ไก่ เป็ด แพะ แกะ วัว อูฐ เดินว่อนในตลาดก็เป็นอะไรที่แปลกสุดๆ แล้วค่ะ มัน surreal มากๆ ทริปนั้นทำให้เราสงบ ทำให้เราเข้าใจชีวิตมากขึ้น แล้วก็รู้สึกขอบคุณที่เรายังมีชีวิตที่สุขสบายกว่าใครหลายๆ คนที่นั่นนัก แต่ลองคิดดูว่า พวกเค้าที่เหมือนจะยากไร้ อาจจะมีความสุขมากกว่าเราๆ ที่อยู่อย่างสุขสบายก็ได้ค่ะ

อีกเรื่องที่โดนก็คือ ความหมายที่เอเวอร์เรส

หลังจากดูหนังเรื่องเอเวอร์เรสจบ ก็มีคำถามในใจว่าเค้าจะเอาชีวิตไปเสี่ยงทำไม แต่สำหรับหลายๆ คน การพิชิตเอเวอร์เรสก็คือความหมายของชีวิต ถ้าให้เทียบ ก็เหมือนที่เราชอบทำอะไรที่ไร้สาระ ไร้ประโยชน์ในสายตาคนอื่น ไร้ผลตอบแทนเป็นตัวเงิน แต่ทำแล้วโครตมีความสุขเลย เพราะรู้สึกว่าทำแล้วชอบ ชีวิตดูมีความหมาย แต่ส่วนใหญ่เราไม่ค่อยได้ทำมันหรอกค่ะ เพราะเรามักใช้เวลาอยู่กับความจำเป็น ปล่อยทิ้งความฝันไว้ให้เป็นแค่ความฝันตลอดไป

น่าเสียดายค่ะ

สำหรับเรา มีสิ่งที่อยากทำหลายอย่างเลย ไม่รู้ว่าจะทำตามฝันได้ทุกอย่างมั้ย แต่แค่ได้เริ่ม ได้ลงมือทำ นั่นก็พอใจแล้วค่ะ

อีกเรื่องที่ชอบ คือ ความทรงจำในเชอร์โนบิล

ชอบ เพราะเคยทำรายงานตอนเรียนปริญญาตรี แล้วค่อนข้างอินกับสถานที่แห่งนั้น หลายคนต้องล้มตายเพราะอุบัติเหตุสารกัมมันตภาพรังสีรั่วไหล ทุกครอบครัวต้องอพยพ เหลือไว้เพียงเมืองที่ถูกทิ้งร้าง ถ้าได้มีโอกาสไปเห็นจริงๆ คงจะอินมากกว่าเดิมค่ะ ชอบที่พี่เค้าบรรยายว่า สถานที่แห่งนี้เหมือนความทรงจำได้ถูกแช่แข็งไว้ หยุดไว้ที่เดิม เมืองทั้งเมืองยังมีร่องรอยของคอมมิวนิสในอดีต ขณะที่ห่างไปอีกแค่ร้อยกว่ากิโลคือเมืองหลวงของยูเครน ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติ ความเจริญ ผู้คนเฉลิมฉลองฟุตบอลยูโร โอ้โห มันคือที่สุดของที่สุดค่ะ แตกต่างอย่างสุดขั้ว อยากไปเห็นด้วยตาตัวเองจริงๆ

ยังมีอีกหลายสถานที่ ที่พี่เค้าสะท้อนความคิดได้อย่างน่าสนใจ แต่เกรงว่าถ้าไม่หยุดตอนนี้ ก็คงจะเล่าจนหมดเล่มล่ะค่ะ

ฉะนั้น แนะนำให้ซื้อมาอ่านด่วนๆ 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s